Wild About Honey

Twee koks die honing langs de weg ontdekten

Het verhaal van Wild About Honey begint niet in een fabriek maar op een weg in Monchique. Tamasin Gilbert en Rustam Engineer, die zichzelf "two cooks, artists and spiritual vagabonds" noemen, verhuisden van Taos in New Mexico naar de Portugese heuvels en vonden daar de lokale honing die boeren in oude jampotten langs de kant verkochten. Dat was zo goed dat ze er in 2011 een merk van maakten, debuteerden op de BBC Good Food Show van 2012 met 750 kilo, en hun eerste afnemer vonden in de Londense reformwinkel Bumblebee. Het bedrijf staat op papier in Croydon, maar het echte werk gebeurt in de Algarve, dicht bij de imkers.

Dat is meteen waarin dit merk zich onderscheidt: het is geen grootschalige inkoper die honing uit meerdere landen samenvoegt tot één neutrale smaak. Wild About Honey werkt met vijf tot acht onafhankelijke imkers, van wie de meesten al meer dan twintig jaar in het vak zitten, en betaalt hen naar eigen zeggen bewust meer dan de supermarkt of de industrie zou doen, zodat traditioneel imkeren een beroep blijft dat je kunt volhouden.

Wat 'rauw en monofloraal' hier concreet betekent

Twee woorden vallen op elke pot: rauw en monofloraal. Rauw wil zeggen dat de honing niet wordt verhit en niet fijn wordt gefilterd; hij gaat ongefilterd tot hooguit grof gefilterd de pot in, koud geslingerd met een centrifuge op lage snelheid, zodat pollen en natuurlijke structuur bewaard blijven. Monofloraal betekent dat elke oogst van overwegend één bloemsoort komt, niet gemengd. Daardoor smaakt en oogt elke variant anders: de Sinaasappelbloesem is licht en bloemig, de Portugese Berghoning donkerder en kruidiger, de Arbutus (van de aardbeiboom) uitgesproken bitter, en de Kastanjehoning stevig en moutig. Dat is geen marketingtruc maar een gevolg van herkomst: de oogsten komen uit streken als de Serra de Monchique, Ribatejo en de Serra da Estrela in Portugal, en van Griekse eilanden als Kreta en Kalymnos.

Elke partij wordt in het lab getest op pollengehalte, op HMF (een waarde die oploopt zodra honing verhit of te lang bewaard wordt, en dus verraadt of hij echt rauw is gebleven) en op residuen van kastbehandelingen. De honing is gecertificeerd vrij van antibiotica, pesticiden en GMO. Die controle vertaalt zich in erkenning van buitenaf: het merk won in acht jaar circa twintig sterren bij de Great Taste Awards van de Guild of Fine Food, met onder meer 3-sterren-onderscheidingen voor de Raw Wildflower en de Raw Heather. Drie sterren is de hoogste trede die de jury toekent.

Welke pot bij welke smaak past

Omdat de potten qua inhoud vergelijkbaar zijn, kies je hier niet op gehalte maar op smaakprofiel en herkomst. De Rauwe Sinaasappelbloesemhoning en de Rauwe Portugese Berghoning zijn de best verkochte, en dekken meteen de twee uitersten: mild en bloemig tegenover donker en robuust. Wil je iets uitgesprokens, dan is de Griekse Thijmhoning aromatisch en kruidig, terwijl de Arbutus "bitter honing" precies dat is, een liefhebbersvariant met een bittere afdronk die je in gewone supermarkthoning nooit tegenkomt. De Kastanjehoning zit daar qua stevigheid tussenin. In deze collectie draait alles om Wild About Honey; de keuze gaat dus niet over welk merk, maar over welke bloei en welke streek je op je brood of in je thee wilt.

Voor honing als voedingsmiddel bestaan geen goedgekeurde gezondheidsclaims, dus daar doen we op deze pagina geen uitspraken over. Waar het hier om draait is puur wat je proeft: één bloemsoort, één streek, rauw verwerkt en met de hand geselecteerd.